Dipropilen glikol monometil eter asetati (DPMA, CAS
88917-22-0)
190.24 g/mol, normal kaynama aralığı
205–217 °C,
101.3 kPa,
0.960–0.975 g/cm³,
20 °C,
2.2–2.6 mPa·s,
25 °C. Hidroksil olmayan, amin oksijenli olmayan bir çözücü olarak, DPMA, nötr sertleştirilmiş silikon sızdırmazlıklarda ve nem sertleştirilmiş poliüretan yapıştırıcılarda, sertleştirme matrisine aktif hidrojen getirmeyen bir viskozite azaltıcısı olarak değerlendirilir. −OH işlevselliğinin yokluğu, DPMA'nın
NCO grupları tüketmeden serbest izosiyanat prepolimerlerde kullanılabileceğinin ana nedenidir, ester yapısı ise ıslak dumanlı silika ve çökülmüş kalsiyum karbonat yüzeylerine yeterli polarite sağlar ve dolgu-dolgu hidrojen bağlantısını bozar. Bununla birlikte, ester bağlantısı hidrolitik olarak duyarlıdır; Çözücü ile tedarik edilen kalan su ve asit kirlilikleri kritik hale gelir, çünkü varlığı alkoksi silikon sızdırmazlıklarında erken yoğunlaşmayı veya poliüretan yapışkanlarda karbondioksit evrimini tetikleyebilir. Bu nedenle, viskozite kontrolü için DPMA'nın spesifikasyonu, poliüretan sistemlerinde
ASTM E203, asitlik
ASTM D1613 ve seri sonrası serbest izosiyanat ölçümü
ASTM D2572 veya
ISO 14896 tarafından su içeriğinin eşzamanlı kontrolünü gerektirir.
40-60 °C işleme sıcaklıklarına göre yüksek kaynama noktası, DPMA'nın vakum karıştırması sırasında uçuşmaktan ziyade bitmiş sızdırmazlık veya yapıştırıcıda kalması anlamına gelir, bu nedenle konsantrasyonu doğrudan son reoloji, modül, yapışma ve uzun vadeli göç davranışını etkiler.
İlgili Makaleler