Makaleler

Silikon Mühürleyicilerde ve Poliuretan Yapıştırıcılarda Yan Reaksiyonlar Olmadan DPMA Viskozite Kontrolü

Dipropilen glikol monometil eter asetati (DPMA, CAS 88917-22-0) 190.24 g/mol, normal kaynama aralığı 205–217 °C, 101.3 kPa, 0.960–0.975 g/cm³, 20 °C, 2.2–2.6 mPa·s, 25 °C. Hidroksil olmayan, amin oksijenli olmayan bir çözücü olarak, DPMA, nötr sertleştirilmiş silikon sızdırmazlıklarda ve nem sertleştirilmiş poliüretan yapıştırıcılarda, sertleştirme matrisine aktif hidrojen getirmeyen bir viskozite azaltıcısı olarak değerlendirilir. −OH işlevselliğinin yokluğu, DPMA'nın NCO grupları tüketmeden serbest izosiyanat prepolimerlerde kullanılabileceğinin ana nedenidir, ester yapısı ise ıslak dumanlı silika ve çökülmüş kalsiyum karbonat yüzeylerine yeterli polarite sağlar ve dolgu-dolgu hidrojen bağlantısını bozar. Bununla birlikte, ester bağlantısı hidrolitik olarak duyarlıdır; Çözücü ile tedarik edilen kalan su ve asit kirlilikleri kritik hale gelir, çünkü varlığı alkoksi silikon sızdırmazlıklarında erken yoğunlaşmayı veya poliüretan yapışkanlarda karbondioksit evrimini tetikleyebilir. Bu nedenle, viskozite kontrolü için DPMA'nın spesifikasyonu, poliüretan sistemlerinde ASTM E203, asitlik ASTM D1613 ve seri sonrası serbest izosiyanat ölçümü ASTM D2572 veya ISO 14896 tarafından su içeriğinin eşzamanlı kontrolünü gerektirir. 40-60 °C işleme sıcaklıklarına göre yüksek kaynama noktası, DPMA'nın vakum karıştırması sırasında uçuşmaktan ziyade bitmiş sızdırmazlık veya yapıştırıcıda kalması anlamına gelir, bu nedenle konsantrasyonu doğrudan son reoloji, modül, yapışma ve uzun vadeli göç davranışını etkiler.

İlgili Makaleler
TEPE